Brouwerij, bar & bed bij Bernardus

In Watou, het grensdorp dat Frankijk en Belgie met elkaar verbindt, middenin de hopstreek ligt brouwerij St Bernardus. Gaat er bij jouw een trappisten-belletje rinkelen? Lees dan vooral door.

De zes trappisten van België zijn: Westvleteren, Westmalle, Achel, Chimay, Rochefort en Orval. Bernardus staat daar niet (meer) bij. We duiken even de geschiedenis in.

Begin 1900 ontvluchtte de monniken hun abdij aan de Franse Catsberg, omdat het ze moeilijk werd gemaakt door de politiek. Ze staken de grens over naar een hoeve vlak over de Belgische grens. Hier zette ze hun klooster en de bijbehorende kaasproductie voort. Als de rust keert, gaan de monniken in 1930 terug naar Frankrijk. De kaasmakerij verkopen ze aan Evariste Deconinck.

brouwershuis bernardus

Hij verhuist het bedrijfje naar waar nu het oude deel brouwerij en brouwershuis van St Bernardus staan. Tot zo ver heeft het nog niets te maken met bier, maar onthoud dat de het toevluchtsoord van de monniken Refugee de Notre Dame St. Bernard heette.

Bernardus Watou glazen

Sixtus en Westmalle

Op nog geen 10 km van de huidige brouwerij, stond de abdij van Westvleteren. De monniken brouwden bier en verkochten dit aan horeca. In 1946 doen ze een stap terug. Ze brouwen alleen nog maar voor eigen consumptie en voor de cafés die het klooster in eigendom heeft. Toch willen ze trouwen klanten blijven bedienen en vragen of Evariste Deconinck, die verderop kaas maakte, het brouwen wil overnemen.

Het is een totaal andere activiteit, maar ze zullen hem helpen. De recepten worden geleverd evenals het originele St. Sixtus gist. In 1959 wordt de kaasmakerij verkocht en blijft de brouwerij over. Op het etiket staat Trappist Sixtus West Vleteren, omdat het onder licentie van het klooster. In 1962 neemt de dochter van Evariste Deconinck de brouwerij over en wordt de licentie verlengt tot 1992.

Einde licentie

Na deze periode valt de licentie weg omdat al de trappisten toen hebben besloten dat trappistenbier alleen binnen de muren van de abdij onder toezicht van een monnik gebrouwen mag worden. Het gevolg was een andere naam, want de verwijzingen naar de abdij van Westvleteren en de naam Sixtus konden niet meer gebruikt worden. En zo ontstond St. Bernardus. Er wordt nog precies hetzelfde bier gebrouwen met hetzelfde Sixtus gist.

Bar Bernard

In 1998 wordt de brouwerij overgenomen aan huidige eigenaar Hans de Pypere. Hij breidt het bedrijf uit met een volkscafe, brouwerij en met magazijnen. De capaciteit wordt vijf keer zo groot. Inmiddels is er van de kleine brouwerij weinig meer over. St Bernardus heeft de modernste apparatuur en je kunt er als bezoeker je ogen uit kijken. Wij gingen all-in.

bar bernardus rooftop

Van brouwerij tot bed

De rondleiding begint in de shop waar je, naast de bieren van Bernardus, ook leuke collab-bieren en uiteraard merchandise kunt kopen. We gaan naar het oude volkscafé waar ons, na een introductievideo, alles wordt vertelt over de geschiedenis van de brouwerij. Daarna lopen we door naar de gigantische magazijnen en de brouwketels. Alles ziet er strak uit en ook over duurzaamheid wordt nagedacht.

Terug in de shop krijgen we een mooi bierpakket. En daarna is het tijd voor de, zoals de Belgen dat zo mooi zeggen, degustatie. Bij de rondleiding kregen we ieder twee muntjes die in het café zijn in te wisselen voor proefglaasjes.

Dat café is trouwens geen bruin Belgisch biercafé zoals Olivier, maar een modern rooftop restaurant met 360 graden zicht en een enorm terras. De porties zijn genereus en de glazen blijven gevuld. Tijd om af te taaien. Hiervoor lopen we naar het naastgelegen brouwershuis. Een knus, landelijk huis met een goed gevulde frigo in de woonkamer. Na toch echt het laatste biertje zoeken we onze sfeervolle kamer op. Deze dag doen we graag nog eens over.

bar bernard watou
reserveren

Belgisch Biercafe Olivier Utrecht